ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΝ ΤΥΠΙΚΟΝ

ΤΥΠΙΚΟΝ ΣΑΒΒΑΤΟΥ ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ

ΚΑΙ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ

ΤΑΞΙΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ΠΡΟ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ

Παρασκευὴ πρὸ τῶν Βαΐων.

Τῇ Παρασκευῇ πρωί. Αἱ ἀκολουθίαι τοῦ μεσονυκτικοῦ καὶ τοῦ ὄρθρου ὡς συνήθως.

῾Ο ἑσπερινὸς τοῦ ἁγίου Λαζάρου μετὰ προηγιασμένης, ὡς ἐν τῷ Τριῳδίῳ· εἰς τὸ «Κύριε, ἐκέκραξα», ἀπὸ τοῦ στίχου «᾿Εκ βαθέων ἐκέκραξά σοι» τὸ ἰδιόμελον «Τὴν ψυχωφελῆ πληρώσαντες» (δίς), τὸ μαρτυρικὸν (ἅπαξ) καὶ τὰ τοῦ Λαζάρου 5 ἰδιόμελα, Δόξα, «᾿Επιστὰς τῷ μνήματι Λαζάρου», Καὶ νῦν, «Τὴν ψυχωφελῆ πληρώσαντες» (τὸ μέγα)· εἴσοδος, καὶ τὰ λοιπὰ τῆς προηγιασμένης.

Τῇ Παρασκευῇ ἑσπέρας. Εἰς τὸ μικρὸν ἀπόδειπνον. Μετὰ τὸ «῎Αξιόν ἐστι» ψάλλεται ὁ κανὼν τοῦ ἁγίου Λαζάρου «᾿ῼδὴν ἐπινίκιον» μετὰ στίχου εἰς τὰ τροπάρια «Δόξα σοι, ὁ Θεὸς ἡμῶν, δόξα σοι»· ὁ εἱρμὸς τῆς θ΄ «᾿Εποίησε κράτος»· τρισάγιον κ.λπ., κοντάκιον «῾Η πάντων χαρά», «Κύριε, ἐλέησον» (μ΄), «῾Ο ἐν παντὶ καιρῷ», «῎Ασπιλε, ἀμόλυντε» κ.τ.λ.· ἀπόλυσις μετὰ τοῦ «Εὐξώμεθα» καὶ τὸ «Δι᾿ εὐχῶν» (τυπικὸν Τριῳδίου §60).

ΤΥΠΙΚΗ ΔΙΑΤΑΞΙΣ ΤΟΥ ΣΑΒΒΑΤΟΥ ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ

† Σάββατον τοῦ Λαζάρου. Τὴν ὑπὸ τοῦ Κυρίου ἡμῶν ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ ἔγερσιν τοῦ ἁγίου καὶ δικαίου φίλου αὐτοῦ Λαζάρου τοῦ τετραημέρου ἑορτάζομεν.

῾Η ἀκολουθία ὡς ἐν τῷ Τριῳδίῳ (τυπ. Τριῳδ. §61).

Τῷ Σαββάτῳ πρωί. Εἰς τὸ μεσονυκτικόν. Μετὰ τὸν ν΄ ψαλμόν, τρισάγιον κ.λπ. καὶ ἀπολυτίκιον «Τὴν κοινὴν ἀνάστασιν».

Εἰς τὸν ὄρθρον. Εἰς τὸ «Θεὸς Κύριος» τὸ ἀπολυτίκιον «Τὴν κοινὴν ἀνάστασιν» τρίς· [μετὰ τὴν α΄ στιχολ., τὸ 16ον κάθισμα τοῦ Ψαλτηρίου], τὸ κάθισμα «Κατοικτίρας τῆς Μάρθας» (δὶς) καὶ [μετὰ τὴν β΄ στιχολ., τὸν ῎Αμωμον] τὰ ἀναστάσιμα εὐλογητάρια, μικρὰ συναπτὴ μετ᾿ ἐκφωνήσεως «῞Οτι ηὐλόγηταί σου» καὶ τὸ κάθισμα «῾Η πηγὴ τῆς σοφίας» (δίς)· «᾿Ανά στασιν Χριστοῦ θεασάμενοι» καὶ ὁ ν΄ ψαλμὸς χῦμα· κανόνες κατὰ τὴν ἐν τῷ Τριῳδίῳ τάξιν (μετὰ στίχου «Δόξα σοι, ὁ Θεὸς ἡμῶν, δόξα σοι», εἰς δὲ τὰ δύο τελευταῖα τροπάρια ἑκάστης ᾠδῆς Δόξα, Καὶ νῦν)· ἀπὸ γ΄ ᾠδῆς τὰ ἐν τῷ Τριῳδίῳ μεσῴδια καθίσματα· ἀφ᾿ f΄ ᾠδῆς τὸ κοντάκιον μετὰ τοῦ οἴκου τῆς ἑορτῆς καὶ τὰ συναξάρια τοῦ μηναίου καὶ τοῦ Τριῳδίου· μετὰ τὴν πλήρωσιν τῆς η΄ ᾠδῆς, καταβασίαι οἱ εἱρμοὶ «῾Υγρὰν διοδεύσας», ὡς ἐν τῷ Τριῳδίῳ· (ἀντὶ τοῦ «Τὴν τιμιωτέραν») ἡ θ΄ ᾠδὴ ἀμφοτέρων τῶν τετρα ῳδίων (εἰς τὸ προδηλωθὲν προΰμνιον τὰ τροπάρια αὐτῶν) καὶ εἶτα ὁ εἱρ μὸς «Κυρίως Θεοτόκον»· «῞Αγιος Κύριος» (γ΄) καὶ ἐξαποστειλάρια «Λόγῳ σου, Λόγε» δίς, «Διὰ Λαζάρου σε, Χριστὸς» ἅπαξ· εἰς τοὺς αἴνους ἰδιό μελα τοῦ ἁγίου Λαζάρου 8, «᾿Ανάστασις καὶ ζωὴ» κ.λπ., Δόξα, «Μέγα καὶ παράδοξον θαῦμα», Καὶ νῦν, «῾Υπερευλογημένη», δοξολογία μεγάλη, «Σή μερον σωτηρία».

Εἴδησις. ᾿Απὸ σήμερον μέχρι τῆς Κυριακῆς τοῦ Θωμᾶ εἰς τὸν ὄρθρον ἡ «Τιμιωτέρα» οὐ στιχολογεῖται, ἀλλὰ ψάλλεται ἀντ᾿ αὐτῆς ἡ θ΄ ᾠδὴ τοῦ κανόνος ἑκάστης ἡμέρας.

Εἰς τὴν λειτουργίαν. Τὰ ἀντίφωνα μὲ ἐφύμνια ὡς ἐν Κυριακῇ [ἢ τὰ τυπικὰ καὶ εἰς τοὺς μακαρισμοὺς ἡ γ΄ ᾠδὴ τοῦ α΄ κανόνος καὶ ἡ Ϛ΄ ᾠδὴ τοῦ β΄ κανόνος]. Εἰσοδικὸν «Δεῦτε προσκυνήσωμεν... Σῶσον ἡμᾶς... ὁ ἀνα στάς»· μετὰ τὴν εἴσοδον ἀπολυτίκιον «Τὴν κοινὴν ἀνάστασιν» καὶ κον τάκιον «῾Η πάντων χαρά»· ἀντὶ τρισαγίου «῞Οσοι εἰς Χριστόν»· ᾿Απόστολος –μετὰ τοῦ προκειμένου αὐτοῦ– Σαββάτου τοῦ Λαζάρου, «Βασιλείαν ἀσά λευτον» (῾Εβρ. ιβ΄ 28-ιγ΄ 8)· Εὐαγγέλιον: ὁμοίως, «῏Ην τις ἀσθενῶν Λά ζαρος» (᾿Ιω. ια΄ 1-45), καὶ καθεξῆς ἡ θεία λειτουργία τοῦ ἱεροῦ Χρυσο στόμου· εἰς τὸ «᾿Εξαιρέτως» ὁ εἱρμὸς τῆς θ΄ ᾠδῆς τοῦ α΄ τετραῳδίου «Τὴν ἁγνὴν ἐνδόξως τιμήσωμεν»· κοινωνικὸν «᾿Εκ στόματος νηπίων καὶ θηλα ζόντων κατηρτίσω αἶνον· ἀλληλούια»· ἀντὶ τοῦ Εἴδομεν τὸ φῶς, «Τὴν κοι νὴν ἀνάστασιν»· εὐχὴ ἀπολύσεως «῾Ο ἀναστάς».

ΤΥΠΙΚΟΝ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ

† ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ. «῾Η λαμπρὰ καὶ ἔνδοξος εἰς ᾿Ιερουσαλὴμ εἴσο δος τοῦ Κυρίου ἡμῶν ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ».

῾Η ἀκολουθία ὡς ἐν τῷ Τριῳδίῳ (τυπ. Τριῳδίου §§63-65).

Εἰς τὴν θ΄. ᾿Απολυτίκιον «Τὴν κοινὴν ἀνάστασιν»· κοντάκιον «῾Η πάντων χαρά».

Εἰς τὸν ἑσπερινόν. Μετὰ τὸν προοιμιακὸν καὶ τὸ Ψαλτήριον, εἰς τὸ «Κύριε, ἐκέκραξα» τὰ ἰδιόμελα «Σήμερον ἡ χάρις» εἰς 6, Δόξα, Καὶ νῦν, «Σήμερον ἡ χάρις»· εἴσοδος κ.λπ. καὶ τὰ ἀναγνώσματα· εἰς τὰ ἀπόστιχα τὰ 3 ἰδιόμελα «Χαῖρε καὶ εὐφραίνου» κ.λπ., Δόξα, Καὶ νῦν, «Σήμερον ἡ χάρις»· ἀπολυτίκια «Τὴν κοινὴν ἀνάστασιν», Δόξα, τὸ αὐτό, Καὶ νῦν, «Συν ταφέντες σοι διὰ τοῦ βαπτίσματος»· ἀπόλυσις «῾Ο ἐπὶ πώλου ὄνου καθεσθῆναι καταδεξάμενος διὰ τὴν ἡμῶν σωτηρίαν Χριστὸς ὁ ἀληθινὸς Θεός».

Εἰς τὸ μεσονυκτικόν. Μετὰ τὸν ν΄ ψαλμὸν τὰ διὰ τὴν λιτὴν στιχηρά, ὡς ἐν τῷ Τριῳδίῳ· τρισάγιον κ.λπ. καὶ ἀπολυτίκιον «Συνταφέντες σοι».

Εἴδησις. Κατὰ τὴν παροῦσαν μεγάλην ῾Εβδομάδα θὰ τελεσθῶσι τρεῖς θεῖαι λειτουργίαι προηγιασμένων δώρων, τῇ μεγάλῃ Δευτέρᾳ, τῇ μεγάλῃ Τρίτῃ καὶ τῇ μεγάλῃ Τετάρτῃ.

Εἰς τὸν ὄρθρον. Μετὰ τὸν ἑξάψαλμον, εἰς τὸ «Θεὸς Κύριος» τὰ ἐν τῷ ἑσπερινῷ ἀπολυτίκια· τὸ Ψαλτήριον καὶ ὁ πολυέλεος, τὰ καθίσματα τῶν στιχολογιῶν κατὰ σειρὰν καὶ ἡ τάξις τοῦ Εὐαγγελίου τοῦ ὄρθρου1, ὡς ἐν τῷ Τριῳδίῳ· κανών, ὁ ἐν τῷ Τριῳδίῳ μετὰ τῶν εἱρμῶν· ἀπὸ γ΄ ᾠδῆς ἡ ὑπακοὴ τῆς ἑορτῆς «Μετὰ κλάδων ὑμνήσαντες»· ἀφ᾿ f΄ τὸ κοντάκιον μετὰ τοῦ οἴκου τῆς ἑορτῆς καὶ τὰ συναξάρια τοῦ μηναίου καὶ τοῦ Τριῳδίου· μετὰ τὴν πλήρωσιν τῆς η΄ ᾠδῆς, καταβασίαι οἱ εἱρμοὶ τοῦ κανόνος «῎Ωφθη σαν αἱ πηγαὶ τῆς ἀβύσσου»· (ἀντὶ τοῦ Τὴν τιμιωτέραν) ἡ θ΄ ᾠδὴ τοῦ κανόνος τῆς ἑορτῆς καὶ εἶτα πάλιν καταβασία ὁ εἱρμὸς «Θεὸς Κύριος»· εἶτα τὸ «῞Αγιος Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν» ἐκ τρίτου, μεθ᾿ ὃ ἀναγινώσκεται παρὰ τοῦ ἱερέως ἡ εὐχὴ Εἰς τὸ εὐλογῆσαι Βαΐα «Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὁ καθήμενος ἐπὶ τῶν Χερουβίμ»· εἰς τοὺς αἴνους, εἰς στίχους 4, ἰδιόμελα τῆς ἑορτῆς 4 «῾Ο πλεῖστος ὄχλος, Κύριε» κ.λπ., Δόξα, Καὶ νῦν, τὸ ἕτερον ἰδιόμελον «Πρὸ ἓξ ἡμερῶν τοῦ Πάσχα», δοξολογία μεγάλη καὶ ἀπολυτίκιον «Συνταφέντες σοι».

ΕΠΙΣΗΜΕΙΩΣΙΣ

1. Διορθώσατε, παρακαλοῦμεν, εἰς τὸ Τριῴδιον τὸ μετὰ τὸν ν΄ ψαλμὸν πεν τηκοστάριον στιχηρὸν οὕτω: «Σήμερον ὁ Χριστὸς εἰσέρχεται ἐν πόλει τῇ ἁγίᾳ ἐν πώλῳ καθήμενος...», ἐπειδὴ ἡ Βηθανία δὲν ἦτο πόλις ἀλλὰ χωρίον, καὶ σήμερον ὁ Χριστὸς δὲν εἰσέρχεται εἰς Βηθανίαν, ἀλλ᾿ ἐκ τῆς Βηθανίας εἰσέρχεται εἰς ᾿Ιεροσόλυμα, εἰς τὴν «ἁγίαν πόλιν», ὡς ἀποκαλοῦνται τὰ ᾿Ιεροσόλυμα εἰς τὸ δεύτερον στιχηρὸν ἰδιόμελον τῶν αἴνων «Μέλλοντός σου εἰσιέναι».

Εἰς τὴν λειτουργίαν. ᾿Αντίφωνα καὶ εἰσοδικόν, ὡς ἐν τῷ Τριῳδίῳ· ἀπολυτίκια «Τὴν κοινὴν ἀνάστασιν», «Συνταφέντες σοι» καὶ κοντάκιον «Τῷ θρόνῳ ἐν οὐρανῷ»· τρισάγιον· ᾿Απόστολος τῆς ἑορτῆς, «Χαίρετε ἐν Κυρίῳ πάντοτε» (Φιλιπ. δ΄ 4-9)· Εὐαγγέλιον Κυρ. Βαΐων, «Πρὸ ἓξ ἡμερῶν τοῦ Πάσχα» (᾿Ιω. ιβ΄ 1-18), καὶ καθεξῆς ἡ θ. λειτουργία τοῦ ἱ. Χρυ σο στόμου· εἰς τὸ ᾿Εξαιρέτως ὁ εἱρμὸς «Θεὸς Κύριος»· κοινωνικὸν «Εὐλο γη μένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου»· ἀντὶ τοῦ Εἴδομεν τὸ φῶς, «Τὴν κοινὴν ἀνάστασιν»· εὐχὴ ἀπολύσεως, ὡς εἰς τὸν ἑσπερινόν. Μετὰ τὴν ἀπόλυσιν ὁ λαὸς προσέρχεται καὶ λαμβάνει ἐκ τοῦ ἱερέως κλάδους βαΐων, ἀσπαζόμενος τὴν προσφέρουσαν χεῖρα αὐτοῦ.

Τῇ Κυριακῇ ἀπόγευμα. Εἰς τὴν θ΄. ᾿Απολυτίκια «Τὴν κοινὴν ἀνάστασιν», Δόξα, «Συνταφέντες σοι»· κοντάκιον «Τῷ θρόνῳ ἐν οὐρανῷ».

Εἰς τὸν ἑσπερινόν. ῾Εσπέρια στιχηρὰ ἰδιόμελα τῆς ἑορτῆς 3 «Χαῖρε καὶ εὐφραίνου» κ.λπ. εἰς 6, Δόξα, τὸ πρῶτον ἰδιόμελον «Χαῖρε καὶ εὐ φραίνου», Καὶ νῦν, τὸ τρίτον «῾Ο τοῖς Χερουβίμ»· εἴσοδος, «Φῶς ἱλαρόν», «᾿Ιδοὺ δὴ εὐλογεῖτε»· εἰς τὸν στίχον, ἰδιόμελα τῆς ἑορτῆς 3, «᾿Εκ βαΐων καὶ κλάδων» κ.λπ. εἰς τοὺς στίχους αὐτῶν, Δόξα, τὸ πρῶτον «᾿Εκ βαΐων καὶ κλάδων», Καὶ νῦν, τὸ ἑπόμενον «Φοβερὸν τὸ ἐμπεσεῖν»· «Νῦν ἀπολύεις», μεθ᾿ ὃ ὁ κανὼν «᾿Ιωσὴφ τὴν σωφροσύνην», εἰς προΰμνιον τὰ τροπάρια αὐτοῦ «Δόξα σοι, ὁ Θεὸς ἡμῶν, δόξα σοι» καὶ ἐν τέλει ὁ εἱρμὸς «᾿Αλλό τριον τῶν μητέρων ἡ παρθενία»· εἶτα τρισάγιον κ.λπ., τὸ «Θεοτόκε παρ­θένε» κ.τ.λ., ὡς εἰς τὸ λυχνικὸν τῆς Κυριακῆς τῆς τυροφάγου, ἀλλ᾿ εὐχὴ μὲν ἀπολύσεως «᾿Ερχόμενος ὁ Κύριος ἐπὶ τὸ ἑκούσιον πάθος διὰ τὴν ἡμῶν σω τηρίαν, Χριστὸς ὁ ἀληθινός...», εἰς δὲ τὴν συγχώρησιν τὸ σταυ ρο θεο τοκίον «Σφαγήν σου τὴν ἄδικον».